Als ik mijn atelier binnenstap begint alles met vnl. klassieke muziek. Zodra de melancholische nocturnes van o.a. Chopin of een mooie symfonie klinken lijken de muren om mij heen te verdwijnen. De alledaagse realiteit maakt dan plaats voor een totaal andere belevingswereld. Een wereld van emotie, kleur en beweging.

In die wereld schilder ik niet meer met verstand maar laat ik mijn mes of penseel aansturen door de violen of piano. Ik plan niets. Ik volg gewoon de energie van de muziek. Pas als de laatste noot wegsterft en ik een stap achteruit doe, “land” ik weer in het hier en nu. Dan pas zie ik wat er is ontstaan: een tastbare herinnering aan de reis die ik zojuist in mijn eentje maakte.

afbeelding : Vague Memories nr. VII